قل للّذى خالف فى فعله * فعل وفاء حين ابدى و باح ما انا بالنّاقض عهدا لمن * انبت لى فى الطّيران الجناح لا ايسا عند اختلاط الدّجى * من فرح يؤتى به فى الصّباح ديگر جلال الدين ابن صدقه « 1 » وزيرى اديب و كافى بود ، و فكرت و فطنت ، و كرم و دقّت نظر در غوامض امور با آن مضاف شده . ديگر گويند ابن انبارى « 2 » كه كاتب انشاء بود پيش وزير ابن صدقه درآمد و وزير را هجوى گفته بود ، و رقعه‌اى در آستين داشت ، بىاختيار او رقعه بيفتاد . وزير برگرفت و بخواند . اين بيت از آن قطعه بود ، شعر : انت الذى كونه فساد * فى عالم الكون و الفساد رقعه را پيش ابن انبارى [ انداخت ] و گفت من اين شعر مىشناسم ، بيت ديگرش اينست ، در حال نظم كرد ، شعر : و لقبّوه السّديد جهلا * و هو برىء من السّداد [ ابن ] انبارى خجل شد و ساكت « 3 » گشت . [ 85 ر ]

--> ( 1 ) - طق 269 ، تج 296 ، دستور 92 . ( 2 ) - سديد الدولة ( الدين ) . ( 3 ) - ص : ساكن ، تج : ساكت ، طق : امسك عن الجواب .